leczenie biologiczne

Leki biologiczne

     To najnowsza grupa leków stosowanych w łuszczycy. Są to cząsteczki białkowe wybiórczo
hamujące działanie najczęściej jednej z cytokin prozapalnych odgrywających rolę
w powstawaniu zmian łuszczycowych. Pochodzą one albo z hodowli żywych komórek
lub też powstają na drodze inżynierii genetycznej. Przypominają budową białka produkowane
przez organizm człowieka. Z uwagi na swoją budowę nie występują w postaci
tabletek, a jedynie jako substancje do podawania podskórnego lub dożylnego.
Ich objawy uboczne to często ogólne złe samopoczucie, podwyższona temperatura,
bóle mięśni i stawów, czasem ból gardła (tzw. objawy rzekomogrypowe). Mogą jednak
wystąpić również inne, czasem ciężkie objawy niepożądane, dlatego leczenie biologiczne
może być prowadzone tylko pod ścisłą opieką lekarską, najczęściej w szpitalu.
Do leczenia biologicznego kwalifikowani są obecnie tylko pacjenci z ciężkimi postaciami
łuszczycy, u których leczenie standardowymi metodami ogólnymi lub fototerapią
nie przynosi wystarczającej poprawy. Dużym ograniczeniem leczenia biologicznego
w łuszczycy jest bardzo wysoki koszt kuracji (kilka – kilkanaście tysięcy złotych za 1 ampułkę
leku).

Leki biologiczne dostępne w Polsce stosowane w łuszczycy to:

  • Etanercept (Enbrel) –  białko powstałe na drodze rekombinacji receptora dla
    ludzkiego czynnika martwicy nowotworów alfa (tumor necrosis factor –  TNF).
    Czynnik ten jest silną cytokiną prozapalną, odgrywającą ważną rolę w powstawaniu
    zmian łuszczycowych. Etanercept hamuje działanie TNF-∝, co prowadzi do
    szybkiego zmniejszenia stanu zapalnego skóry. Jest podawany w postaci iniekcji
    podskórnych.
  • Adalimubab (Humira) – to monoklonalne przeciwciało przeciw TNF-∝, które dzia-
    ła silnie przeciwzapalnie. Lek ten jest stosowany w łuszczycy, ale też w łuszczycowym
    zapaleniu stawów, reumatoidalnym zapaleniu stawów i w chorobie Crohna
    (nieswoiste zapalenie jelit). Podawany jest podskórnie.
  • Infliximab (Remicade) – chimeryczne, ludzko-mysie przeciwciało przeciw TNF,
    blokujące aktywność tej cytokiny. Silnie hamuje stan zapalny w skórze i w stawach.
    Jest stosowany w podobnych wskazaniach co adalimubab. Można go stosować
    tylko dożylnie.
  • Ustekinumab (Stelara) –  to przeciwciało monoklonalne skierowane przeciwko
    białku stanowiącemu część dwóch cytokin prozapalnych –  interleukiny 12 i  23.
    Hamując aktywność tych interleukin ustekinumab zmniejsza aktywność układu
    immunologicznego, co łagodzi stan zapalny i powoduje ustępowanie zmian chorobowych.
    Lek podaje się w formie zastrzyków podskórnych.

Leki biologiczne stanowią najnowsze osiągnięcie w terapii łuszczycy i stale prowadzone
są badania nad ich skutecznością i bezpieczeństwem. Ciągle też opracowywane są
nowe preparaty oraz nowe schematy dawkowania.